ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΗΡΘΕ Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΜΑΣ!!

Οι γέννες της Έφης εδώ στην Γερμανία...Έχει και συνέχεια γιατί είναι πολύτεκνη!!Τίποτα δεν είναι αδύνατο μην απελπίζεστε με το παραμικρό!Διαβάστε την γέννα νούμερο 1 και θα καταλάβετε.. Κ μετά συνεχίστε με την δεύτερη!!!!

 Εγκυμοσυνη νουμερο 1.το 2000 παντρευτηκαμε με τον θοδωρη.μετα απο λιγο καιρο αρχισαμε τισ προσπαθειες για να αποκτησουμε παιδακι.αλλα δεν γινοταν τιποτα.εκανα σαλπιγγογραφεια και φανηκε οτι η αριστερη μου σαλπιγγα ηταν κλειστη.Λογο το οτι δεν ειχα σταθερο κυκλο αρχισα να το ψαχνω διαφορετικα.κι ετσι πηγα σε εναν γυναικολογο ειδικο για τετοιες περιπτωσεις.αρχισα να κανω ενεσεις για να εχω ωορηξια.6 μηνες θεραπεια χωρις αποτελεσμα.κι ετσι ειπαμε διαλειμμα απο θεραπειες .ετοιμασιες για τον γαμο για το καλοκαιρι του 2003.μαρτιο μαθαινω οτι ειμαι εγγυος.αναβολη του γαμου.η εγγυμοσυνη προχωραει ομαλα στον εβδομο μαθαινουμε οτι ειναι κοριτσι. παιρναμε την πητ και παμε στον γιατρο.ολα καλα την επομενη μπαινουμε για προκληση.στο γυρισμο για το σπιτι μου πιανουν συσπασεις.ανα 5λεπτο .μεχρι τισ 00.00 αντεξα .μετα νοσοκομειο αλλα διαστολη καθολου .το πρωι ερχεται ο γιατρος μου σπαει τα νερα με διαστολη 2στις 9.00.τοτε αρχιζουν οι συσπασεις να αυξανονται.κανουμε επισκληριδιο.η διαστολη αρχιζει να μεγαλωνει .στις 12.00 αρχισαν οι πονοι να δυναμωνουν .ζηταω ξανα φαρμακο με εξεταζει η μαια διαστολη 8 μου λεει φωναζω τον γιατρο.μεχρι να ερθει ο γιατρος διαστολη 9 αρχιζουν να με ετοιμαζουν.ερχεται ο γιατρος και μου λεει σπρωξε στην τριτη φορα σπρωχνοντας σπαζουν τα υπολοιπα νερα και βγαινει η Ελενίτσα μου.3420 και 52 εκατοστα.κατευθειαν αρχιζουμε τους θυλασμους.σε 3 μερες επιστρεφουμε στο σπιτι.η ελενη εγινε 10 φετος.

 

Εγκυμοσυνη 2.2006μετα αποκαθηστερηση 3 ημερων κανω τεστ .αποτελεσμα θετικο.μετα απο εξακριβωση εγγυμοσηνης απο τον γιατρο ξεκινανε εμετοι και ολα τησ εγγυμοσηνης.μεχρι τον πεμπτο μηνα οπου και μαθαινουμε οτι ειναι κοριτσι.φτανουμε πητ και παιρνουμε και 3 μερες οσπου μπαινουμε για προκληση.οι πονοι ξεκιναν αλλα διαστολη καθολου και το παιδι ψηλα.σπανε τα νερα κι εγω ξαπλα.20.00 και ο τοκογραφος αρχιζει να γραφει αρρυθμιες ετοιμαζομαστε για καισαρικη.3820 και 53 εκατοστα και το καλυτερο .η μεγαλυτερη εκπληξη ειναι αγορι.ο Γιαννακης μου.απευθειας θυλαζουμε και με σηκωνουν μετα απο 12 ωρες .στην μια εβδομαδα μου δινουν εξιτηριο.ο Γιαννης τωρα  7 χρονων.

 

''Δεν υπάρχει έμβρυο...άδειος σάκος..'' Η συνέχεια όμως......?

Μια όμορφη, ανατριχιαστική, με όμορφο τέλος,ιστορία..Αξίζει να την διαβάσετε... Η εμπειρία γέννας της μανούλας είναι στην Γερμανία!!

 

Στις 1 Νοέμβρη το 2012 έμαθα ότι ήμουνα έγκυος ήμουνα μόνο 2 μήνες στην Γερμανία και φιλοξενούμενη στον κουνιάδο μου.

Δεν ήξερα να μιλάω γερμανικά και έτσι πήρα ένα τεστ εγκυμοσύνης. Δεν ήθελα να το δω νόμιζα ότι ήταν πάλι αρνητικό άλλα έκανα λάθος ήταν θετικότατο. Αμέσως μίλησα με τον γιατρό μου κ.Μανολοπουλο, έκανα και μια θεραπεία τότε και τα χάπια αυτά δεν δίνονται σε εγκυμονούσες, έτσι με άγχωσε. 

Πάω από το ιατρείο του και μου είπε ότι πρέπει να πάω σε έναν εμβρυολόγο γιατι τα χαπακια αυτά δημιουργούν συγγενικές ανωμαλίες και έτσι μπήκα σε ένα τριπ του στυλ ότι κάτι κακό θα γίνει. Μου είπε επίσης ότι πρέπει να αλλάξω γιατρό γιατι εκείνος δεν αναλαμβάνει εγκύους. Είχαμε και ένα ραντεβού για 17 Δεκέμβρη το οποίο εκκρεμούσε. Βρίσκω την γιατρό μου την καινούργια και πάω εκεί, τις εξηγώ και τις λέω για τον εμβρυολόγο, μου λέει να με δει και έτσι κάναμε τον πρώτο μας υπέρηχο που είδαμε τον σάκο, ήμουνα στην έκτη βδομάδα και δεν είδαμε έμβρυο μου λέει αν δεν δούμε και την άλλη βδομάδα δεν έγινε και τίποτα πάμε μετά από 2 μήνες πάλι για προσπάθειες. Μου λέει ότι δεν χρειάζεται να με δει εμβρυολόγος γιατι αν ύπαρξει έμβρυο δεν τίθεται θέμα με τα χάπια και έτσι φεύγω για το σπίτι και στις 17 πάω στο ραντεβού που εκκρεμούσε ώστε να δούμε τι γίνετε. 

 

Μπενοντας στο ιατρειο ήμουνα πεπεισμενη ότι δεν θα δούμε τίποτα και καπια στιγμη ακουω τον γιατρό να μου λέει ''βρε βρε μια γρηγορη καρδουλα''. Κοιταω τον υπεριχογραφο και την ειδα να παλετε. Το δακρυ ετρεχε αυτο ήταν υπηρχε μεσα μου. Επομενο ραντεβού τον Γεναρη. Περασα απαισια Χριστουγεννα γιατι καθε μερα εβλεπα αιματακι η γιατρος μου να λειπει διακοπες και ετσι ειπαμε να πάμε στο νοσοκομειο. Παμε εκεί τους εξηγουμε τι γίνετε και περιμεναμε 5 ωρες και πουθενα γιατρος. Με ειχε φαει το αγχος και λέω ''τι ετσι και εδω στην Γερμανία οπως και στην Ελλαδα ?''

Ερχετε το ραντεβού και πάω η γιατρος μου με ολες ένα ψυχρο βλεμα το ιδιο και με μενα ότι και αν τις ελεγα ήταν ψυχρη τελος παντων με κοιταει και βρισκουμε πολυποδα και αρκετα μεγαλο ηθελε μεγαλη προσοχη καθε μηνα .Ολα πηγεναν καλα. Στον 4 μηνα τις εγκυμοσύνης καθαριζα το σπίτι και ενω σηκωθηκα να πάω για μπανιο ειχα αιμοραγια. Φυγαμε στο νοσοκομειο.Διαγνωση σωματικη κουραση και αιμοραγια του πολυποδα.

 Ευτυχως  εμεινα 1 βδομάδα μονη μου εκεί γιατι δεν αφηνουν κανεναν να μεινει στο νοσοκομειο μαζι σου. Και πάλι ολα κυλουσαν καλα μερι την 28 βδομάδα που ξυπνησα και ειχα βλεννη με αιμα. Πάω στην γιατρό μου και μου βρισκει εξαλιψη τραχιλου και με στελνει στο νοσοκομειο. Στις 31 βδομαδες ενοιωσα έναν απαλο πονο στην μεση μου πάω κατω στην μαιευτικη και μου λενε 6 διαστολη γενναμε .Η απογοητευση ερχετε. Ο αντρας μου μενει στην κλινικη και εμεις περιμεναμε στην αιθουσα τοκετου χωρις συσπασεις χωρις πονους να μιλάω στον μικρο και αν του λεω ''γιατι βιαζεσε αγαπη μου να ερθεις''. Και αφου δεν ηρθε στις 32 εβδομαδες ημερα Δευτερα ερχετε η διευθυντρια μαιευτηκης και μου λέει για περιδεση τραχηλου. Ευτυχως ειχαν και έναν Ελληνα γιατρό εκεί και με βοηθησε στην μεταφραση. Τι μπορουσε να γίνει με την περιδεση, να σπασουν τα νερα και να γεννησω η να κρατησει το ραμμα και να μείνει το μωρακι μεσα.

Επρεπε να παρω την αποφαση ακουμπισα την κοιλια μου και ειπα στον μικρο ''θα κανω το καλυτερο για σενα''. Και έτσι έκανα την περιδεση. Μετα το τι ακολουθησε οταν ξυπνησα ήταν τρομακτικο. Πονοι,συσπασεις ,γιατροι να τρεχουν να μου λενε γεννας και τελικα με βαθειες ανασες ολα σταματησαν. Ημουνα πολυ εξαντλημενη και ερχετε το εξητηριο με την συμβουλη του γιατρου ολη μερα ξαπλα. Στις 37 βδομαδες με επιασαν δυνατες συσπασεις. Πάω και μου κοβουν το ραμμα λενε του αντρα μου να μην μεινω μονη μου γιατι θα γεννησω αναπασα στιγμη. Στις 38 βδομαδες παω στην κλινικη με διαστολη 5. Μου λενε σε κραταμε θα γεννησεις οπου ναναι.

Με κρατανε με εισαγωγή στις 38 βδομαδες και 4 μερες η διαστολη εκει επιμενει να μην ανεβαινει. Εγω να ποναω και να μην νοιωθω το μωρο να κουνιετε και ερχετε μια γιατρος και μου λεει οτι δεν εινια ξενοδοχειο εδω και οτι αν ήθελα να με βοηθήσουν να γεννησω. Ξεκιναμε να κανουμε με ειδικο κερι προκληση τοκετου να με σκαλιζουν για να ανεβει η διαστολη αυτο γινοταν καθημερινα μεχρι τις 39 βδομαδες να ποναω να περπαταω και η διαστολη στο 5. Μεχρι και βελονισμο μου εκαναν. Μου λενε οτι απορουν γιατι δεν με πιανει αφου εχω μαλακό τραχιλο.39 βδομαδες και 1 μερα καναμε τα ιδια. Το βραδυ μου βαλαν ενδοφλεβιο για να κοιμηθω. Στις 10 η ωρα μιλαω με τον αντρα μου και μου λεει οτι θα παει στην δουλεια το πρωι, ηταν Κυριακη και την επομενη θα πηγεναι στην δουλεια. Του λεω ενταξει κλείνω να κοιμηθω και οπως κοιμομουνα ενοιωθα να θελω να παω τουαλετα. Πάω και οπως εκατσα αρχισα να ποναω και να ιδρώνω. Βγαινω και ξαπλωνω στο κρεβατι.

Οι πονοι δυναμωναν και η διπλανή μου καλεσε τις μαιες. Τους λεει η κοπελα ποναει. Μου κανουν τοκοκαρδιογραφημα και ειχα καθε 2 λεπτα συσπασεις 80αρες. Μιλανε με την μαιευτικη και μου λενε να περπατησω αλλα δεν μπορουσα. Με βαζουν στο καροτσακι και με κατεβαζουν κατω. 11 η ωρα την νυχτα εγω πονουσα αλλα το ελενχα με ανασες. Μολις κατεβενω παλι στο μηχανημα οι συσπασεις 2λεπτες 90αρες. Να φωνάζω και η διαστολη στο 5 και οι παλμοι του μικρου να πεφτουν.Ημουνα εξαντλημενη μεχρι τις 3 το πρωι και μονη μου.

Κανεις δεν ειδοποιησε τον αντρα μου. Στις 3 αποφασιζουμε για επισκληριδιο μιας που ημουνα τοσο εξαντλημενη και η διαστολη να μην ανεβαινει. Οταν καναμε την επισκληριδιο ηρεμισα, δεν πονουσα, καταφερα να χαλαρωσω και ετσι ολα ηρθαν μονα τους. 

Εσπασαν τα νερα μονα τους και μετα απο 1 ωρα στις 5 δηλ η διαστολη 10. Μου λενε το μωρο ερχετε. Μολις φευγει η μαία να φωναξει τον γιατρό καλω να ερθει μια αλλη. Ενοιωθα συσπασεις εντονες και ημουνα ξαπλωμενη στο πλαι δεξια. Μολις ερχετε και βαζει το χερι τις μου λεει ερχετε και απο μονη μου ξεκινησα τις εξωθησεις. Με 3 εξωθήσεις άκουσα ένα γλουπ και ένα μικρούλι να κλαίει. Μπήκε και η άλλη μαία για να πει ότι η γιατρος ερχετε και ειδαν το μωρο. 

Η μαία που ηταν μεσα και με ξεγέννησε τους είπε ήταν γρήγορος τοκετός. Με γύρισαν και μου έβαλαν το μωρο πανω μου. Έτσι 5:59 είδα τον άγγελο μου, το σπλάχνο μου. 

Το στρουφακι μου γεννηθηκε 50 ποντους και 3440 κιλά.

 

Οι γιατροι τέλειοι. Οι μαίες πολυ εξυπηρετικές. Η μονη μου πικρία ήταν ότι κανείς δεν ειδοποιησε τον αντρα μου να ερθει και γέννησα μονη μου. Θηλασαμε αμέσως ......Τώρα είναι 7 μηνών!

Η πιο γλυκιά μερα στην ζωή μου 29-07-2013 που αντίκρισα το ποιο όμορφο δώρο!

Αυτή ήταν η ιστορία μου δύσκολη αν και τα λόγια δεν μπορούν να τα περιγράψουν ολα.

     Γιωτα Μανιφαβα

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!

Η εμπειρία της μαμάς Μαρίας και εδώ στην Γερμανία.....  Η προηγούμενη ιστορία της από την Ελλάδα βρίσκετε εδώ

 

 

Μετακομίζουμε ή καλυτερα μεταναστεύουμε στη Γερμανία όπου μετά από 4 μήνες μένω έγγυος στο δεύτερο παιδάκι μας. Είχα ακούσει πολλά, ότι για παραδειγμα εδώ είναι όλα πιο εύκολα, πιο φθηνά κτλ. ήρθε η ευκαρία να το διαπιστώσω και η ίδια.

Αρχικά μετά το θετικό test κλείνω ραντεβού στη γυναικολόγο όπου περίμενα γύρω στις 4 ώρες για να με δεχτεί (φύγε/ξαναέλα/ξαναφύγε) εντάξει λέω θα έτυχε!!! Έτσι ήταν όμως τις περισσότερες φορές, ένα δύωρο τουλάχιστον η αναμονή.

Αφού ακούσαμε την καρδιά του μωρού, άρχισαν οι εξετάσεις. Αίμα σου έπαιρναν οι βοηθοί της γιατρού (ακόμη δεν έχω καταλάβει ποια είναι η ειδικότητα τους) οι πιο απλές αναλύσεις γινόταν εκεί αλλιώς τα έστελναν σε άλλο εργαστήριο. 

Γενικά δεν έκανα και πολλές αιματολογικές ίσως επειδή ήταν η δεύτερη εγγυμοσύνη και τις πιο πολλές τις είχα κάνει πχ AIDS, στίγμα μεσογειακής αναιμίας κτλ. Αλλά και τις απλές σίδηρο, ζάχαρο με το ζόρι αφού τους παρακαλούσα. Τα αποτελέσματα δε τα μαθαίνεις μόνο τα βλέπει η γιατρός και σου λέει ένα σκέτο όλα καλά ή όχι!

Κατά τον 5ο μήνα με ρώτησαν αν ήθελα να κάνω υπέρηχο, τους κοίταξα παράξενα φυσικά λέω τότε γιατί ήρθα! Κάποιες ασφάλειες δεν καλύπτουν όλους τους υπερήχους και γενικά δεν κάνουν κάθε μήνα. Παρόλ' αυτά εγώ ζητούσα και πλήρωνα γύρω στα 18€ όπως και κάθε επιπλέον αιματολογική εξέταση που ζητούσα είτε εγώ είτε η γιατρός.

Αυχενική διαφάνεια και υπέρηχο β΄επιπέδου με έστειλε να κάνω σε ένα μεγάλο κέντρο προγεννετικού ελέγχου αν και δε το συνηθίζουν εδώ παρά μόνο αν δει κάτι περίεργο ο γιατρός. Εγώ όμως χάρηκα γιατί ήθελα να κάνω αυτήν την εξέταση θα ένιωθα πιο ασφαλής και ας χρειάστηκε να την πληρώσω 150€.

Πάντως η δική μου γιατρός ήταν προσεκτική και ζητούσε περεταίρω εξετάσεις αν έβλεπε κάτι. Με έστειλε σε διαβητολόγο για καμπύλη ζαχάρου επειδή της είπα ότι είχα στην πρώτη εγγυμοσύνη. Εκεί δεν πλήρωσα τίποτα ούτε 1€! Έκανα καμπύλη, οι τιμές μου ήταν ψηλές και με παρέπεμψε σε διατροφολόγο να μου δώσει ειδική δίαιτα καθώς επίσης μου έδωσε ζαχαρόμετρο συν βελόνες και ινσουλίνη όλα δωρεάν.

Ξέχασα να πω ότι και στη γυναικολόγο που πήγαινα κάθε μήνα δεν πλήρωνα παρά μόνο κάποιες εξετάσεις. 

Όταν πλησιάζεις στον μήνα σου η γιατρός σου συστήνει κάποια νσοκομεία και πρέπει να τα δείς για να αποφασίσεις σε ποιό θέλεις να γεννήσεις. Σου δίνει και μία λίστα με μαίες να διαλέξεις κι έρχεται σπίτι κάποιες φορές πριν και μετά τη γέννα να σε προετοιμάσει για τον τοκετό ή να σου δείξει κάποια πράγματα για τη φροντίδα του μωρού. Εγώ την κάλεσα για μερικές φορές αφού γέννησα να δει τον αφαλό και να ζυγίσει το μωρό.

Κατά την επίσκεψή μου στο νοσοκομείο είχα το πλεονέκτημα να διαλέξω αν θα έκανα καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό λόγω του ότι είχα κάνει ήδη μια καισαρική και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα όπως κι έκανα σε αντίθεση με όλους τους γιατρούς εδώ που προτείνουν φτ και ας έχεις ήδη μια τομή ή ζάχαρο.

Γέννησα με ραντεβού λοιπόν όπως λένε πολλοί και δε τους αρέσει καθόλου εγώ όμως προσωπικά για μένα δε μπορούσα να κάνω αλλιώς για τους δικούς μου λόγους. Πήγα στο νοσοκομείο και για καλή μου τύχη ήταν ένας ειδικευόμενος γιατρός Έλληνας! Τι χαρά! Στην ουσία αυτός έκανε την επέμβαση ενώ ταυτόχρονα ήταν και διερμηνέας ανάμεσα σε μένα και την αναισθησιολόγο.

Όλα καλά μέχρι εδώ πήγα στο δωμάτιο μόνη μου ευτυχώς για πέντε μέρες. Συνοδό δεν είχα πρώτον γιατί δεν επιτρέπουν και δεύτερον γιατί δήθεν δε χρειάζεσαι στη Γερμανία, τα κάνουν όλα οι νοσοκόμες... Αμ δε!

Εγχειρισμένη με όλα τα σωληνάκια μου, καθετήρα πόνο και τα λοιπά μου φέρνουν και το μωρό στο δωμάτιο! Ήθελα πολύ να το φροντίσω αλλά τις πρώτες ώρες μου ήταν αδύνατο. Τις φώναζα κάθε τρεις και λίγο να το ταίσουν/αλλάξουν το μωρό αλλά στη συνέχεια διέκρινα έναν εκνευρισμό μέχρι που μου έδειξαν τα κατατόπια να τα κάνω μόνη μου (εγώ που έπαιρνα τα παυσίπονα δυο δυο).

Κατά τ' άλλα δε χρειάστηκε να κουβαλήσω τίποτα για το μωρό παρά μόνο τα ρούχα που θα βγαίναμε. Στο νοσοκομείο είχαν δικά τους προπολεμικά στην κυριολεξία ρουχαλάκια τρύπια και πολυχρησιμοποιμένα τα οποία έπλεναν με κανονική σκόνη απορρυπαντικό, το λέω για όσες (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) είναι υστερικές με βρεφικά απορρυπαντικά και άλλα τέτοια προιόντα.

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Η μαμά Μαρία μας περιγράφει την εμπειρία της εγκυμοσύνης της στην Ελλάδα.....

........σύντομα και η γέννα της στην Γερμανία...!!

 

 

 

 

 

 

Αρχικά μένω έγκυος στην Ελλάδα και ήμουν ασφαλισμένη στο ΙΚΑ. Μόλις έκανα το test και βγήκε θετικό πήρα τηλέφωνο τη γυναικολόγο μου (ιδιώτης) να κλείσω ραντεβού. Πήγα και μου επιβεβαίωσε την εγγυμοσύνη παραπέμποτας με να κάνω ένα σωρό εξετάσεις... 

Κάποιες αιματολογικές που κοστίζουν τις έκανα στο ΙΚΑ οι οποιες τελικα μου βγήκαν πιο ακριβες εκεί γιατί έπρεπε να κάνω μερικά χλμ να πάω να δώσω αίμα να πάρω τα αποτελέσματα και έπειτα να τα δειξω στη γυναικολόγο μου. Έτσι αποφάσισα κάθε μήνα να πηγαίνω σε ιδιωτιό μικροβιολογικό εργαστήριο που με βόλευε περισσότερο.

Η γιατρός πολύ καλή, με εξέταζε με κάθε λεπτομέρεια και δεν άφηνε τίποτα που να μην το "δει". Η επίσκεψη κόστιζε 60ε και πήγαινα κάθε μήνα.

Στην 22η εβδομάδα έκανα υπέρηχο β΄ επιπέδου σε ένα ιδιωτικό κέντρο προγεννετικού ελέγχου στη Θεσ/νίκη όπου με πέρασαν από κόσκινο!!! Η εξέταση αυτή κόστισε αν θυμάμαι καλά 160ε.

Στην 28η εβδομάδα έκανα καμπύλη ζαχάρου όπου οι τιμές μου ήταν αρκετά ανεβσμένες αλλά δε μου έδωσαν τίποτα γι' αυτό.

Αποφάσισα να γεννήσω σε δημόσιο νοσοκομείο (Σέρρες) επειδή τα έξοδα ιδ. κλινικής ήταν τεράστια 1500ε θα έπαιρνε η γιατρός και περίπου άλλα τόσα η κλινική.

Έτσι ξεκίνησα να πηγαίνω σε απογευματινά ραντεβού που έκανε ο διευθυντής της γυναικολογικής του νσοκομείου που σημαίνει ότι έδινα άλλα 55ε την επίσκεψη!!! Εκεί με ξεπετούσε για την ακρίβεια μέσα σε δέκα λεπτά.

Ένα απόγευμα φεύγοντας από το ιατρείο του σπάνε τα νερά (36 και 4) τον παίρνω τηλέφωνο και μου λέει πήγαινε στα επείγοντα και θα σε ξεγεννήσει όποιος έχει εφημερία και αναρωτιέμαι εγώ τότε τι ερχόμουν σε σένα κι έδινα τζάμπα τα λεφτά μου....;;;

Πάω στα επείγοντα και περίμενα όλο το βράδυ με σπασμένα νερά και χαμηλό πλακούντα να γεννήσω... μα πώς όμως αφού έπρεπε να κάνω καισαρική (λόγω προδρομικού πλακούντα). Τελικά ξημέρωσε ήρθε ο δικός μου στη βάρδια του και με βλέπει μπροστά του να με ετοιμάζουν για επείγουσα καισαρική. 

Δόξα το Θεό όλα πήγαν καλά, εννοείται ότι δεν έδωσα φακελάκι. Στο δωμάτιο ήταν μαζί μου άλλες 3 γυναίκες όχι πολύ της καθαριότητας για να μην πω κάτι χειρότερο, από το σπίτι χρειάστηκε να έχω μαζί μου μπιμπερό, πάνες και ρουχαλάκια για το μωρό.